Ik ben bestolen.

Ons vriendschap stelt niks voor.

Wat we hebben opgebouwd is fout.

Dat heb ik al vanaf het begin geweten. Nu is dat het verleden.

Wat wij hebben gedaan is erg stom, hoe dom en hoe heeft 't kunnen gebeuren.
Waarom zijn wij niet op t juiste moment gestopt, waarom luisterde ik naar mijn hart en niet naar mijn verstand.

Het flitst nu in gedachten, misschien dat ik over een tijdje erom kan lachen. Niemand weet van het bestaan van ons vriendschap, niemand die het door heeft, terwijl wij niet bestemd zijn voor elkaar.

Na veel tijd bespaard is het raak voor veel haat.

Ons liefde voor elkaar bestaat niet meer.

Jij hebt mijn hart gestolen.

Ik ben bestolen.